Vroeg of laat brengt het je op een diep en duister punt in jezelf, een plek waar het licht niet komt. 
Waar je niet meer weet wie je bent of wat je doet, je bent een schim van het bestaan.
Je ademt, je rent, je danst, maar waar ben jij? 
Wie het hardst schreeuwt wordt niet gehoord, de fluistering van je ziel wordt overmeesterd. 

Wanneer we op maandag al aan het aftellen zijn naar zaterdag, wanneer we van feest naar feest bewegen. Wanneer we alleen nog maar leven voor die rush, en niet meer voor het dagelijkse leven. Wat zijn we dan werkelijk aan het doen? 

Leven we, of bestaan we? 

Bestaan we voor die paar dagen per maand? 

Die paar dagen waarin we volledig uit onszelf gerukt zijn en ergens ver voorbij de horizon zweven. Wat als je hier al voorbij bent? Dat de drang naar het bestaan voorbij de horizon groter is dan het werkelijk leven hier op aarde. Wanneer je dag in dag uit jezelf aan het verdoven bent. 

Wat dan? 

Als je hier nu bent, betekent dat op zijn minst dat je meer wilt als dit. Zoekend naar het leven in plaats van simpelweg te bestaan. 
Bestaan in heelheid, in volledigheid, in liefde, gewoonweg mogen zijn.

Verslaving ontstaat altijd vanuit een leegte, een gemis. Het is gedrag dat we inzetten om hiermee om te gaan, uit onwetendheid of toch bewust, maar het niet willen voelen. 

Zodra je erkent dat je niet verslaafd bent, maar verslaving een vorm van gedrag is om met deze leegte om te gaan dan ontstaat er ruimte. Ruimte om te kijken naar deze leegte. 

Deze leegte kan van alles zijn, voor mij was het een gebrek aan erkenning en liefde. 
Mijn ouders waren emotioneel onvolwassen en afwezig waardoor mijn emotionele behoeftes als kind niet vervuld werden door hen. Het resulteerde in een gapend gat in mijn ziel, een kind en volwassene die altijd op zoek was naar erkenning en liefde buiten zichzelf. Ik deed alles om dit gat te vullen, om niet te hoeven voelen, om hier niet te hoeven zijn.

Zodra ik leerde wat er onder mijn gedrag zat ontstond er ruimte om te gaan ontdekken. Het verslavingsgedrag paste niet langer meer, ik voelde dat het mij alleen maar verder de afgrond in hielp. Het was tijd om te ontdekken welk gedrag mij wel hielp om hiermee om te gaan. 

Dit heeft geleid tot een hoop kennis, ervaring en vooral een hoop tools die ik heb aangeleerd om mezelf te dragen op een wijze die gezond is. Vandaag de dag kan ik naar de kroeg gaan om thee te drinken, ik kan naar een feest gaan onder invloed van water, de muziek, en innerlijke extase. Ik leef mijn leven zoals ik dat wil, onder mijn voorwaarden op een manier die voor mij goed en gezond voelt. 

De verslaving heeft mij dit leven geschonken, wat heeft het voor jou in petto?

Ik gun het iedereen die worstelt met verslaving om deze ontdekking met zichzelf aan te gaan. Het kan zoveel moois brengen, als je durft. 
Als je durft het avontuur in jezelf aan te gaan. 
Als je durft te leven. 

Wanneer je er klaar voor bent sta ik je bij, je hoeft het niet alleen te doen. Met behulp van energetische therapie kunnen we samen op ontdekking gaan naar wat er onder jouw gedrag verscholen ligt. Samen op zoek om te kijken naar nieuw gedrag wat wel werkt voor jou. 

Om te leven.
Om te vieren dat het leven bestaat. 
Om gewoonweg te zijn. 

Durf je, laat je dan horen. 

Tot dan. 

Liefs,

Home of YAURA